Bir
kaybımız var. Bütün dünyada yitip giden bir değer aranıyor. İnsanlık!! Dünya’da
büyük bir artışla yaşanmaya devam eden şiddet, yozlaşma, duyarsızlık bu değerin
kaybolduğunu gösteriyor.
Bu dünya hayatı öyle bir içine alıyor ki
insanı farkında olarak veya olmayarak kırılan kalpler, her şeyin daha iyisini
elde etmek için gözleri bürüyen hırs.
Yitip
giden değerlerimiz… Öyle ki halinden fakir bir ailenin çocuğu olduğu anlaşılan
bir çocuk soğuk mu soğuk havada üzerinde ince bir ceketle mendil satmaya
çalışıyor. Ama etrafında bakışlarında kibir saklı bir çok insanın ‘İstemez!!’ şeklindeki
söylemleriyle karşı karşıya kalıyor. Bu mu diyorum bizim insanlığımız. Nerde
kaldı bizim yardım severliğimiz. Çocuğun öyle bir hayatı olması elinde mi? ya
da hiç düşündük bizim sonumuz ne olacak. Şu an iyi bir hayatın olabilir peki ya
sonra? Garantisini verebiliyor musun, geleceğinin? Elbette ki hayır. Peki o
zaman niye bu kibir, kendini beğenmiş davranışlar…
Kimilerinin
tek derdi birilerinin kendisi için ne düşündüğü ve ne söyleyeceği olmuş. Çok
iyi desinler, cömert desinler… vs. bunun için de adamına göre muamelelerde
bulunmak bir gün içinde on çeşit maske kullanmak hayat felsefeleri olmuş
kimilerinin.
Etrafında
ne oluyor haberin yok. Kimse umrunda değil. O zaman nerde kaldı senin
insanlığın? İnsan olmak her şeyin en iyisini elde etmek mi sadece? Hiç
düşünüyor musun, hiçbir karşılık beklemeden zor durumda olan bir arkadaşına
nasıl yardım ederim diye. Yoksa iyi gün dostu musun? Para, pul, şöhret… hepsi
gelip geçici şeyler bunların. Ne zaman kendi doğruların oldu, ne zaman insanlara
sırf insan olduğu için değer verdin? Bu sorulara cevap verebiliyor musun?
Kısa bir
süre çok değil bir iki dakika dur ve düşün. Mutlu musun çıkar ilişkilerine
dayalı arkadaşlıklarından, neyi niçin yapıyorsun farkında mısın? Düşün ve karar
ver. Yalnız çabuk ol çünkü kayıp olan insanlık sen bu sorulara doğru cevapları
verdiğinde bulunabilir…
GAMZE ASLAN
GAMZE ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder